Inferno en geheime genootschappen: fictie versus vrijmetselarij
Weinig boeken hebben het populaire beeld van geheime genootschappen zo gevormd als de romans van Dan Brown. In zijn thriller Inferno wordt de lezer meegesleurd in een plot waarin een schaduworganisatie bereid is tot het ondenkbare om de mensheid te ‘redden’ van overbevolking. De stelling die hier verkend wordt, is verontrustend eenvoudig: het beeld dat fictie schept van geheime broederschappen is krachtiger dan de werkelijkheid zelf. En juist daar begint het filosofische probleem dat de vrijmetselarij al eeuwen vergezelt. De kracht van het verzinsel Dan Brown bouwt in Inferno een wereld op waarin een briljante wetenschapper meent dat de aarde onherroepelijk ten onder gaat aan overbevolking. Om dat te voorkomen, vertrouwt hij zijn plan toe aan een geheim opererend consortium, een organisatie die buiten elke wet en moraal functioneert. Het genootschap in Inferno is geen weldoende broederschap, maar een efficiënte machine die handelt vanuit de overtuiging dat het doel de middelen heiligt. Het is precies dit soort fictie dat de verbeelding van miljoenen lezers voedt en tegelijkertijd het publieke beeld van werkelijke organisaties zoals de vrijmetselarij vertekent. Het probleem is niet dat Dan Brown slecht schrijft. Het probleem is dat hij buitengewoon overtuigend schrijft. De spanning tussen feit en fictie […]