Jesaja

Ergens rond 740 voor onze jaartelling klonk in het koninkrijk Juda de stem van een man die zichzelf niet als profeet had uitgekozen, maar die toch werd geroepen. In een visioen vol rook en serafijnen aanschouwde hij iets wat zijn tijdgenoten nog niet konden bevatten: een toekomst waarin licht de duisternis zou verdrijven en waarin een verwoest volk zich zou herstellen als bouwers van een nieuwe tijd. Deze beelden uit het boek Jesaja resoneren eeuwen later nog steeds, ook in de symbolentaal van de vrijmetselarij. Een roeping in de tempel Het zesde hoofdstuk van Jesaja beschrijft een van de meest indrukwekkende roepingsvisioenen uit de bijbelse literatuur. De profeet bevindt zich in de tempel wanneer hij een troon ziet, omringd door wezens met zes vleugels. Eén van hen raakt zijn lippen aan met een gloeiende kool, en hij wordt gereinigd van ongerechtigheid. Dit moment van transformatie, van het onreine naar het zuivere, vormt de kern van wat Jesaja verder zal verkondigen. Voor vrijmetselaren klinkt hier een vertrouwd thema: de kandidaat die de loge betreedt, ondergaat eveneens een symbolische reiniging. Hij laat het profane achter zich en bereidt zich voor op een reis naar het licht. De tempel in het visioen van […]