Balder en vrijmetselarij: licht, dood en wedergeboorte
Stel je voor: een god zo stralend dat al het levende hem liefheeft, maar wiens lot toch eindigt in duisternis. De Noorse mythe van Balder spreekt tot de verbeelding, maar bevat ook verrassend herkenbare thema’s voor wie bekend is met vrijmetselarijrituelen. Beide tradities worstelen met dezelfde fundamentele vragen over licht en duisternis, dood en wedergeboorte. In dit artikel leg ik twee werelden naast elkaar en ontdek je wat ze delen. De Noorse mythe: wie was Balder? Balder was de zoon van oppergod Odin en godin Frigg in de Noorse mythologie. De oude Edda-teksten, opgetekend door IJslandse dichters in de dertiende eeuw, beschrijven hem als de god van licht, zuiverheid en schoonheid. Zijn naam betekent waarschijnlijk ‘de stralende’ of ‘de moedige’. Alles in de natuur had hem lief: planten, dieren en mensen. Zelfs de goden zelf beschouwden hem als het zuiverste wezen in hun midden. De mythe vertelt hoe Frigg alle wezens en elementen liet zweren dat zij Balder nooit zouden schaden. Ze vergat echter één bescheiden plantje: de maretak. De sluwe god Loki ontdekte dit en overreedde de blinde god Höðr om een pijl van maretakhout op Balder af te schieten. De stralende god stierf, en de hele wereld treurde. […]