Montaigne over eenzaamheid: inhoud en samenvatting
In 1571 trok Michel de Montaigne zich terug in de torenbibliotheek van zijn kasteel in de Dordogne. Hij was achtendertig jaar oud, had een carrière als magistraat achter de rug en besloot de rest van zijn leven te wijden aan lezen, denken en schrijven. Dat besluit vormde de voedingsbodem voor een van zijn meest indringende essays: Over eenzaamheid. In dit achtendertigste essay uit het eerste boek van De Essays onderzoekt Montaigne wat het werkelijk betekent om je terug te trekken uit de wereld, en waarom de meeste mensen die dat proberen er jammerlijk in falen. De historische context: waarom Montaigne zich terugtrok Het zestiende-eeuwse Frankrijk was een land in beroering. De godsdienstoorlogen tussen katholieken en hugenoten verscheurden het sociale weefsel. Montaigne had als raadsheer aan het parlement van Bordeaux van dichtbij meegemaakt hoe politieke en religieuze conflicten het publieke leven vergiftigden. Het verlies van zijn innige vriend Étienne de La Boétie in 1563 had hem bovendien diep geraakt. Toen hij op zijn landgoed aankwam, liet hij een Latijns opschrift aanbrengen op de muur van zijn studeervertrek: hij verklaarde zich moe van de slavernij van het hof en de publieke plichten, en wijdde zich voortaan aan rust en vrijheid. Het is […]