Filippenzen

Ergens rond het jaar 62 na Christus zat een man in een Romeinse gevangeniscel, geketend aan een soldaat, onzeker over zijn lot. Toch schreef hij een van de vreugdevolste teksten uit de westerse geschiedenis. Paulus van Tarsus richtte zich vanuit zijn opsluiting tot de geloofsgemeenschap in Filippi, een Romeinse kolonie in het noorden van Griekenland. De brief die hij schreef zou eeuwenlang gelezen worden als een meesterwerk over innerlijke vrijheid te midden van uiterlijke beperkingen. Voor vrijmetselaren, die zich bezighouden met de bouw van de innerlijke tempel, bevat deze oude tekst verrassend actuele inzichten. Een brief uit de kerker van Rome De stad Filippi dankte haar naam aan Filippus II van Macedonië, de vader van Alexander de Grote. In de eerste eeuw was het een bloeiende Romeinse veteranenkolonie, gelegen aan de Via Egnatia, de grote handelsweg die oost en west verbond. Hier stichtte Paulus tijdens zijn tweede zendingsreis rond 50 na Christus een kleine gemeenschap. De Filippenzen bleven hem trouw steunen, ook toen hij later in Rome gevangen zat. Zij stuurden hem geschenken en een vertrouweling genaamd Epafroditus om hem te verzorgen. De brief die Paulus terugschreef is opmerkelijk persoonlijk van toon. In tegenstelling tot zijn andere brieven bevat Filippenzen […]