Montaigne over gelijkheid: hoe de Renaissance broederschap vormgaf
In 1580 publiceerde Michel de Montaigne een opmerkelijk essay waarin hij de schijnbare ongelijkheid tussen mensen ontmaskerde als een illusie van uiterlijkheden. Bijna anderhalve eeuw later zouden de eerste vrijmetselaarsloges in Londen ontstaan, geworteld in dezelfde overtuiging: dat onder de oppervlakte van rang, rijkdom en afkomst een fundamentele gelijkwaardigheid schuilgaat. De vraag rijst: wat verbindt deze zestiende-eeuwse denker met een traditie die zijn hoogtepunt pas veel later zou bereiken? Het antwoord ligt niet in directe invloed, maar in een gedeelde zoektocht naar wat de mens werkelijk tot mens maakt. Een kasteelheer die zijn gelijken zocht Michel de Montaigne was geen revolutionair in de klassieke zin. Als edelman en kasteelheer in het zuidwesten van Frankrijk behoorde hij tot de bevoorrechte klasse van zijn tijd. Toch keerde hij in zijn essay “Over de gelijkheid onder ons” de conventies van zijn stand de rug toe. Hij observeerde hoe koningen, pausen en keizers zich hulden in pracht en praal, maar hoe diezelfde mensen in hun naaktheid, hun ziekte of hun angst volkomen gelijk waren aan de armste boer. Deze observatie was voor de zestiende eeuw radicaal: niet de uiterlijke omstandigheden bepalen de waarde van een mens, maar de innerlijke kwaliteiten. Montaigne schreef niet vanuit […]